Νέα ομάδα ή Θύρα 9 Ομόνοιας, σάν άλλη FC United of Manchester

Το τελευταίο δίμηνο παρακολουθώ εξ αποστάσεως λόγο συμπάθειας μου προς την Ομόνοια τις εξελίξεις στην ομάδα της Λευκωσίας σχετικά με τα οικονομικοδιοικητικά της προβλήματα(αν υπάρχει αυτός ο ορισμός, αλλιώς τον δημιούργησα μόλις) και έχω προβληματιστεί αρκετά μέχρι να διαβάσω την ανακοίνωση της Θύρα 9 την Τετάρτη

Άλλα ας τα πάρουμε χρονικά κάπως με την σειρά: Μετά το τέλος της φετινής χρόνια που απ’ότι φαίνεται ήταν κάπως καταστροφική αγωνιστικά αλλά κυρίως εξωαγωνιστικά, η Ομόνοια Λευκωσίας βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο και με χρέη.Το ποιός έχει την ευθύνη και ήρθε η ομάδα σε αυτή την κατάσταση δεν ξέρω αν χρειάζεται να το αναλύσουμε, αλλά απ’όσο διαβάζω τις ευθύνες τις ρίχνουν στο διοικητικό συμβούλιο και τις αποφάσεις του(τις οποίες συνήθως στήριζε ο λαός, αλλά επειδή δεν το έχω ζήσει από πρώτο χέρι επιφυλάσσομαι ).

Και κάπου εκεί η γνωστή ιστορία σκάνε άκυροι επενδυτές με φράγκα να αδράξουν την ευκαιρία να αγοράσουν μια ταλαιπωρημένη ομάδα για να την κάνουν εταιρία και  επιχείριση τους και μαγαζάκι τους. Φυσικά σε ένα τεράστιο κομμάτι του λαού της ομάδας δεν άρεσε καθόλου αυτό το γεγονός του ξεπουλήματος και αντέδρασε προσπαθώντας να πείσει τον υπόλοιπο κόσμο οτι η ομάδα δεν πρέπει να εξαγοραστεί από κάποιον άκυρο λεφτά που δεν νιώθει την ομάδα η σε κάποια εταιρία. Υπήρξε στήριξη απο πολύ κόσμο εκτός κύπρου (ανεβηκαν πανώ σε γερμανια st pauli και bayern γράφντας Omonoia is not for Sale)

Δυστυχώς η τροπή των εξελίξεων δεν ήταν θετική και η Ομόνοια Λευκωσίας πουλήθηκε στον  Σταύρο Παπασταύρου, ο οποίος είναι ένας επιχειρηματίας που έχει τα συμφέροντά του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό όπως καταλαβαίνετε δεν άρεσε καθόλου στον κόσμο της ομάδας και ειδικότερα στους οργανωμένους της Θύρας 9. Και μετά από συνελεύσεις πάρθηκαν κάποιες αποφάσεις που προσωπικά μου ακούγονται πολύ όμορφες : Η Θύρα 9 αποφάσισε να φτιάξει μία νέα ομάδα (ακολουθεί στο τέλος του κειμένου η ανακοίνωση) προτιμώντας να κρατήσουν ψηλά τις αξίες και τα ιδανικά που φτιάχτηκε η ομάδα που λατρεύουν και ακολουθούν (η ομάδα φτιάχτηκε το 1948 από ανθρώπους που ήταν στο αποελ και διώχθηκαν επειδή αρνήθηκαν να υπογράψουν δηλώσεις ώστε να απαρνηθούν τις αριστερές τους πεποιθήσεις) και να μην ξεπουληθούν σε καμία εταιρία

Το παράδειγμα αυτό θυμίζει πολύ έντονα την FC United of Machester η οποία είναι μια ομάδα που φτιάχτηκε το 2005 από κόσμο της Manchester United που ήταν αντίθετη στο ξεπούλημα του Αμερκανού  Malcolm Glazer, έχει λαϊκή βάση και ε΄χει καταφέρει μέσα σε 13 χρονιά να ανεβεί αρκετές κατηγορίες πάν και να έχει φτιάξει έναν δυνατό σύλλογο.

Παραθέτω και βιντεάκι-ντοκιμαντέρ για την ιστορία της FC United of Manchester:

 

Αυτή την στιγμή η ΘΥΡΑ 9 δίνει της τελευταία της παράσταση στον τελικό τών U15 και κλείνοτας να δώσουμε:
Αγωνιστικούς Χαιρετισμούς στην ΘΥΡΑ 9 απο Κρήτη, στηρίζουμε την προσπάθεια να φτιαχτεί ομάδα λαϊκής βάσης στην Λευκωσία και ευχόμαστε κάθε Κυριακή γιαυτούς και τα παιδιά τους (όπως λένε στην ανακοίνωση) να είναι όπως την ονειρεύονται πλάι στην ομάδα που αντιπροσωπεύει τις αξίες και τα ιδανικά τους

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΘΥΡΑ 9:

Αδέλφια της ΘΥΡΑ 9, περήφανε Πράσινε Λαέ,

Πριν να προχωρήσουμε στην απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της ΘΥΡΑ 9, να ενημερώσουμε ότι το Σάββατο η ώρα 10:30 το πρωί, θα βρισκόμαστε στον Λυθροδόντα για να τραγουδήσουμε στους Λεβέντες των U15 στον τελευταίο τους αγώνα. Αυτή θα είναι και η τελευταία σχέση που θέλουμε να έχουμε με την επένδυση Παπασταύρου.

Πάμε στα δύσκολα τώρα, σε αυτά που δεν μας άφησαν να κλείσουμε μάτι το βράδυ. Ξέρετε εμείς ορκιστήκαμε να την αγαπάμε μέχρι τον θάνατο, αλλά ποτέ δεν προβλέψαμε ότι ο δικός της θάνατος θα ερχόταν πριν τον δικό μας. Δυστυχώς όμως ήρθε και δεν είμαστε από αυτούς που βλέπουν φαντάσματα. Εμείς κατάμουτρα την είδαμε την αλήθεια και με θάρρος την αντιμετωπίζουμε.

Πέθανε αδέλφια, εκείνο που μας παρέδωσαν οι Πατεράδες μας, το έθαψαν κάποιοι για να καλύψουν τα εγκλήματα τους και κανένα ψεύτικο αντίγραφο δεν μπορεί να το αντικαταστήσει. Δεν φεύγουμε εμείς απ’ την ΟΜΟΝΟΙΑ, καμιά απόφαση για να αποχωρήσουμε δεν πάρθηκε, καμιά διάσπαση δεν υφίσταται, δεν υπάρχει η ποδοσφαιρική ΟΜΟΝΟΙΑ για να αποχωρήσουμε ή να διασπαστούμε εμείς. Η δική μας απόφαση είναι ξεκάθαρη, δεν θα ακολουθήσουμε την επένδυση κάποιου Παπασταύρου, δεν θα ακολουθήσουμε αυτό που δημιουργήθηκε στην θέση της ομάδας μας, δεν θα ακολουθήσουμε κάτι ξένο με τα ιδανικά, τις αρχές και τις αξίες που μας έκαναν να αγαπήσουμε την ΟΜΟΝΟΙΑ, δεν θα ακολουθήσουμε κάτι φτιαχτό που απλά κάποιοι πουλημένοι αποφάσισαν να του φορέσουν το σήμα με το περήφανο τριφύλλι.

Είμαστε ξεκάθαροι, όσον αφορά την επένδυση Παπασταύρου δεν θέλουμε να έχουμε καμιά σχέση, ούτε να ερχόμαστε γήπεδο για επεισόδια για να της κάνουμε ζημιά, ούτε να μπαίνουμε σε αντιπαράθεση με τον κόσμο, ούτε τίποτα. Απλά ας το ξέρουν όλοι ότι εμείς που δεν γίναμε υπάλληλοι καμιάς διοίκησης και κανενός προέδρου, δεν έχουμε σκοπό να γίνουμε πελάτες κάποιου ξένου. Όσες προσπάθειες εξαγοράς μας και αν γίνουν θα πέσουν και πάλι στο κενό, όπως έπεφταν τόσα χρόνια. Μην ανησυχείτε, όλο και κάποιοι θα βρεθούν να πάρουν την θέση μας, πολλοί καλοθελητές θα μυριστούν το χρήμα και θα τρέξουν να σας κάνουν την χορωδία, ίσως και από αυτούς που αποβάλαμε από τις τάξεις μας παλαιότερα. Καλές δουλειές να τους ευχηθούμε.

Μακάρι να πάει καλά η επένδυση Παπασταύρου, όχι για τους πουλημένους, ούτε για τον ίδιο αλλά για εκείνο τον κόσμο που θέλει να παίρνει τα παιδιά του στο γήπεδο, για εκείνα τα παιδιά που δεν θέλουν να παν σχολείο την Δευτέρα όταν χάνουμε. Ας πετύχει για αυτούς, ας χαρεί αυτός ο κόσμος και αυτά τα παιδιά. Όμως αδέλφια επιτρέψτε μας στα δικά μας παιδιά να τους διδάξουμε άλλα πράγματα, να τους λέμε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ είναι ιδέα και να μην σκύβουμε το κεφάλι, να τους πούμε ότι είναι «και του λαού ομάδα» και να μην τους λέμε ψέματα.

Ξέρουμε πολύ καλά ότι στις πρώτες επιτυχίες της επένδυσης Παπασταύρου θα μείνουμε μόνοι μας, ξέρουμε πολύ καλά ότι όταν ξεκινήσουν οι μεταγραφές όλα θα ξεχαστούν και θα πάρει ο καθένας τον δρόμο του. Δεν επιλέγουμε όμως τις αποφάσεις μας βάσει του τι θέλουν οι πολλοί αλλά βάσει των αρχών και των αξιών μας. Προτιμάμε αν έτσι διαμορφώθηκε ο κόσμος να μείνουμε μόνοι μας και πιστοί σε αυτά που πρεσβεύουμε, παρά με τους πολλούς και να αλλοιώσουμε τον χαρακτήρα μας.

Τέλειωσε αδέλφια, αρνούμαστε πλέον να συμμετέχουμε σε αυτή την κοροϊδία που κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν ως εκσυγχρονισμό. Πόσο γελοίοι φαίνονται όλοι αυτοί που όταν φωνάζαμε για εκσυγχρονισμό έκαναν πως δεν άκουγαν και τώρα αφού κοροίδεψαν τον κόσμο για μεικτά μοντέλα εταιρείας και άλλες ψευτιές, τελικά του έφεραν την πιο ακραία μορφή εταιρείας, το απόλυτο ξεπούλημα, το δόσιμο της ιδιοκτησίας της ομάδας μας σε ένα μη Ομονοιάτη. Όσο για τον τρόπο και την διαδικασία που τον έφεραν ας μην τα ξαναγράφουμε, τα είπαμε πολλές φορές, τους απαξίωσε και ο κόσμος γυρίζοντας τους την πλάτη στην Καταστατική Συνέλευση, που αν είναι δυνατό είχε σχεδόν τον ίδιο κόσμο με την Γενική Συνέλευση της ΘΥΡΑ 9.

Ντρεπόμαστε εμείς για πάρτη τους, ντρεπόμαστε που τόλμησαν να φέρουν αυτό το έκτρωμα, ντρεπόμαστε που έπεισαν τον κόσμο, ντρεπόμαστε περισσότερο απ’ όσο ντραπήκαμε τα πέτρινα χρόνια που αυτοί που μας ξεπούλησαν μας πότιζαν μόνο πίκρες. Ντρεπόμαστε αδέλφια, γι’αυτό και η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης ήταν ξεκάθαρη, πάμε να βρούμε την αξιοπρέπεια μας, πάμε να πολεμήσουμε, πάμε να διώξουμε την ντροπή από πάνω μας.
Ψηλά τα κεφάλια λοιπόν και πάμε να δείξουμε τον άλλο δρόμο, τον δύσκολο δρόμο, τον δρόμο της περηφάνιας. Τους χαρίζουμε τους επενδυτές, τα λεφτά, τα μεγάλα γήπεδα και πάμε στα χωράφια να βρούμε την αξιοπρέπεια μας. Φτύνουμε τους πουλημένους και πάμε να ιδρύσουμε μια ομάδα με τις αρχές και τα ιδανικά του 48’ με εκείνα που γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές ΟΜΟΝΟΙΑτων, με εκείναν που μας δίδαξαν οι παλαιότεροι και ας τα έχουν ξεχάσει, σημασία έχει ότι εμείς δεν ξεχάσαμε. Δύσκολος ο δρόμος που διαλέξαμε, δεν μας φοβίζει όμως. Στα δύσκολα θα μετρηθούμε. ‘Αλλωστε αν οι ιδρυτές του Α.Σ.Ο.Λ. διάλεγαν τον εύκολο δρόμο, δεν θα υπήρχε σήμερα η ΟΜΟΝΟΙΑ, για αυτό και ως ελάχιστο φόρο τιμής έχουμε καθήκον την ώρα που όλα ξεπουλιούνται να κρατήθούμε πιστοί στις αρχές μας.

Χάσαμε μια μάχη αδέλφια αλλά δεν χάσαμε τον πόλεμο, δεν θα τους παραδώσουμε τον Α.Σ.Ο.Λ. Αν κάποιοι θεωρούν ότι παραδοθήκαμε κάνουν λάθος, η μάχη τώρα ξεκινά, διαφορετική από αυτή που δίναμε τόσα χρόνια αλλά το ίδιο και περισσότερο δύσκολη. Στην επόμενη ανοικτή συγκέντρωση θα προτείνουμε στα κλειστά τμήματα του Σωματείο να είμαστε εκεί και ας διαφωνούμε με τους διοικούντες. Να είμαστε εκεί γιατί ακόμα ανήκουν στο Σωματείο κι ας το έχουν κάνει κομπάρσο κάποιοι. Εδώ ήρθε η ώρα να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι αν μια μέρα επιστρέψει και το ποδοσφαιρικό τμήμα πίσω στον πραγματικό του ιδιοκτήτη θα είμαστε οι πρώτοι που θα επιστρέψουμε στα τσιμέντα. Μάλιστα θα δώσουμε ότι περιουσία και ότι χρήματα έχει η νέα ομάδα στον Α.Σ.Ο.Λ και θα επιστρέψουμε πιστοί στρατιώτες.

Μέχρι τότε όμως θα χαράξουμε τον δικό μας δρόμο, θα κτίσουμε με τον Λαό που διαφωνεί με το ξεπούλημα, μια ομάδα «Απ’ το Λαό για τον Λαό», μια ομάδα να παίρνουμε τα παιδιά μας, μια ομάδα να δώσει και πάλι χρώμα στα Σαββατοκυρίακα μας, μια ομάδα που θα αντιπροσωπεύει όλα όσα μας έκαναν ΟΜΟΝΟΙΑτες. Θα μας βρίσουν, θα μας κατηγορήσουν και θα μας ρίξουν τόνους λάσπης. Κρατάτε γερά όμως αδέλφια το δίκαιο είναι με το μέρος μας, ξέρουμε όλοι καλά ότι η απόφαση που πάρθηκε από την Γενική Συνέλευση είναι η σωστή. Δεν μπορούσαμε να έχουμε σχέση με το έκτρωμα που δημιούργησαν και ούτε θα έχουμε. Κρατάτε γερά όπως κρατούσαμε τόσα χρόνια στις πορείες, στα συλλαλητήρια, στα σκηνικά και πάνω στα τσιμέντα. Κρατάτε γερά γιατί περήφανα θα περπατήσουμε τον δρόμο μας, με το κεφάλι ψηλά θα πολεμήσουμε, γιατί η λάσπη τους πάντα θα γίνεται εύφορο έδαφος για να σπείρουμε την άνοιξη και θα την σπείρουμε.

Κλείνουμε με ένα τραγούδι που μετά από μια ήττα μας κρατούσε συντροφιά στη δύσκολη επιστροφή με το λεωφορείο. Πέρασε αρκετός καιρός από τότε, τα δεδομένα άλλαξαν, το νόημα όμως μένει το ίδιο…
«Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ’ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.»

Υ.Γ 1 – Ραντεβού το Σάββατο η ώρα 10:30 στον Λυθροδόντα να τραγουδήσουμε και να χειροκροτήσουμε τους μικρούς.

Υ.Γ 2 – Διαβάζοντας όσα γράφονται από διάφορους μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος της Γενικής μας Συνέλευσης απλά επιβεβαιωνόμαστε ότι η μάχη πλέον έχει χαθεί μέσα στον κόσμο. Ξαφνικά γίναμε πάλι κοπελλούθκια, ανήλικοι, χασιηκλίδες, ελαμίτες, κοκάκιδες, πράκτορες και ότι άλλο φανταστείτε. Να’στε καλά πάντως που μας υπενθυμίζετε ότι εδώ και πολλά χρόνια δεν έχουμε τίποτα κοινό με κάποιους.

Πηγές Gate9 , www.fc-utd.co.uk

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *